Spis treści

QUO VADIS?

quo vadisW 1903 roku w Rzymie Feliks Nowowiejski skomponował najsłynniejsze swoje dzieło ­ inspirowane powieścią Henryka Sienkiewicza oratorium Quo vadis?.

22 października 1909 roku Quo vadis? wykonano w amsterdamskim Concertgebouw. Oratorium zostało przyjęte owacjami. Artysta został ukoronowany pozłacanym wieńcem laurowym, a obecna na koncercie holenderska królowa Wilhelmina podarowała mu swój pierścień. Amsterdamska realizacja dzieła rozpoczęła triumfalny pochód oratorium przez światowe sceny. Utwór spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności na całym świecie. W dwudziestoleciu międzywojennym prezentowany był około 200 razy w miastach całej Europy i obu Ameryk.

W 1912 roku wykonanie oratorium Quo Vadis? w nowojorskiej Carnegie Hall poprowadził sam Feliks Nowowiejski. Był pierwszym polskim dyrygentem, który wystąpił w tej słynnej sali. Później jego nazwisko pojawiło się na afiszach koncertowych amerykańskich metropolii.

W Polsce oratorium wykonano po raz pierwszy we Lwowie (1911), następnie w Warszawie (1912). Muzyczny Poznań poznał dzieło w 1914 roku.

Polski muzykolog Włodzimierz Poźniak w pracy „Z dziejów kultury muzycznej” pisał, że Quo vadis? Nowowiejskiego jest dziełem, które z całej polskiej literatury muzycznej po Chopinie zdobyło największe powodzenie na świecie.

 

Powstanie strony dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Nowowiejski 2017” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca oraz z budżetu Miasta Poznania w ramach projektu „Nowowiejski w Poznaniu dawniej i dziś”

imit Ministerstwo Kultury Feliks Nowowiejski2017 Miasto Poznań

Towarzystwo im. Feliksa Nowowiejskiego Salon Muzyczny Feliksa Nowowiejskiego

© Nowowiejski.pl 2020   Polityka Prywatności
Design i wykonanie: Solmedia Poznań
tekst

Zwracamy się z apelem o zgłaszanie i przekazywanie dokumentów związanych z aktywnością artystyczną, naukową i organizacyjną Feliksa Nowowiejskiego, a pozostających w zbiorach prywatnych.

Będziemy bardzo zobowiązani za wypożyczenie dokumentów w celu ich skatalogowania oraz za wyrażenie zgody na włączenie niektórych materiałów w oryginale do zbiorów Archiwum Salonu Muzycznego.

Jeżeli będzie taka potrzeba Archiwum sporządzi kopię cyfrową dla darczyńcy.

Cenne byłyby nie tylko fotografie, korespondencja, prasa, druki ulotne, pocztówki, nagrania dźwiękowe, filmy, ale również wspomnienia, zapiski oraz inne ciekawostki. Pozyskane tą drogą dokumenty w znaczący sposób poszerzą i wzbogacą archiwalia kompozytora; będą też mogły być udostępniane w celu ich naukowego opracowania a najciekawsze z nich będą wykorzystywane w przyszłości przy organizowanych wystawach oraz wydawnictwach źródłowych.

Informacja o darczyńcach, za ich zgodą, zostanie opublikowana na stronie internetowej.

Jesteśmy przekonani, iż każda opowieść, wspomnienie, pamiątka – poszczególnych osób i rodzin pomogą przybliżyć przeszłość tak nieodległą, a ciągle tak mało znaną.

Jeżeli mają Państwo pytania lub są zainteresowani przekazaniem materiałów, prosimy o kontakt